Als mijn ouders iets nieuws aanschaffen heb ik meestal al voordat ik zelfs voet over de drempel heb gezet in de gaten wat dat is. Mijn moeder vind dat irritant. "jij ziet ook altijd alles" en "ik kan jou nooit verassen" zijn zinnen die ik regelmatig naar mijn hoofd geslingerd krijg.
Ik denk dat het met mijn natuurlijke nieuwsgierigheid te maken heeft. Niet dat ik alwetend ben. Absoluut niet. Vaak genoeg ben ik de enige die niet op de hoogte is van nieuwe ontwikkelingen. Eer ik in de gaten heb dat Mies een relatie heeft met Evert, heeft ze alweer twee dates met Guus achter de rug.
Echter, als het om het ontdekken van verborgen schatten gaat....
Als klein meisje ging ik op ontdekkingsreis in ons huis. Hoe donkerder de kast, hoe beter. Hoe meer rommel in de kist, hoe meer ik het naar mijn zin had. Onder mijn trofeeën bevinden zich een prachtige kralen ketting, een zilveren ring en een profielplaatje van een meisje met staart, wat ooit in mijn moeders slaapkamer aan de muur heeft gehangen. Ik heb tevens mijn geboortekaartjes uit de prullenbak weten te redden.
Zo heeft er ook jarenlang een paar bruine gogoboots bij ons in de kast gestaan. Een stille getuige van mijn moeders disco verleden. Als ik de geest kreeg, klom ik stiekem de kast in om ze te passen. Parmantig paradeerde ik met laarzen tot mijn liezen over de overloop. Helaas, tegen de tijd dat ik oud genoeg was ze aan te kunnen, waren mijn voeten te groot.
Verborgen achterin diezelfde kast hing 15 jaar lang een bloemetjesjurk. Zelfgemaakt en dus uniek. Stiekem was ik er vanaf het begin al weg van. Maar goed, ik was in die periode natuurlijk veel te hip voor bloemetjes jurken. "Die afzichtelijke dingen trek ik echt niet aan. Bloemetjesjurken zijn suf en duf en voor oude dametjes." Het leek alsof mijn moeder die mening deelde. Ik kan me niet herinneren haar ooit in die jurk gezien te hebben.
Onlangs, na een middag vruchteloos op zoek te zijn geweest naar een passende outfit, merkte mijn moeder ineens op "Weet je, ik heb nog een mooie jurk in de kast hangen. Wil je die niet eens passen". Ik wist direct waar ze het over had. "Mijn" bloemetjesjurk. Semi nonchalant antwoordde ik dat ik het best wel eens wilde proberen. Wat kleine aanpassingen en hij was klaar voor gebruik.
En nu? Nu maak ik de blits in mijn "nieuwe jurk". Krijgt ie toch nog de waardering die hij verdient.
Sommige mensen hebben de neiging een diepere betekenis te geven aan de meest eenvoudige vragen. Zo verandert “heb je zin om een kopje thee te drinken” opeens in “heb je zin om met me mee naar huis te gaan, zodat we wilde sex kunnen hebben.” 
Je kan het tegenwoordig zo gek niet bedenken of het is te pimpen. Je auto. Je mobiel. Jezelf. En ja, zoals het een volwaardig fietsenland betaamt, natuurlijk ook… 
Het regent. Of eigenlijk, het miezert. Je kent het wel, die soort druilerige “net niet hard genoeg voor een paraplu, maar wel dramatisch voor je kapsel“ neerslag. Dus, tijd voor mijn pet. (Ook een kapselvernieler. Soms moet je kiezen voor the lesser of two evils) Mijn pet, waar is die. Ik heb even tijd nodig om na te denken. Ik ben net wakker, dus mijn hersencellen zijn nog niet geheel geactiveerd. Oh ja, fietstas. Daar waar ik hem vorige week tijdens vooruitzichten op eveneens een regenbui heb ingestopt. 